Koen Vanhaver en Hilde Corijnen hebben hun familiehoeve in Sint-Gillis-Waas omgevormd tot een warme, kleinschalige be-leefboerderij met vergunde dagbesteding. Ze zijn nu bezig aan hun vierde werkingsjaar. Alles is gestart vanuit hun eigen interesses en hobby’s en met de wens om een plek te creëren waar mensen zich thuis voelen, kunnen groeien en samen iets opbouwen. Wij gingen in september bij hen op bezoek!
Aankomst en ontvangst
Het was een mooie, zonnige dag toen ik de doodlopende straat inreed en mijn auto parkeerde bij de hoeve. Ik werd hartelijk ontvangen door Giel, die me begeleidde naar het atelier. Daar zaten Bart, Koen en Hilde samen met de gasten Emilio, Mats, Charlotte, Mirte, Peggy, Jeroen op hun gemak net samen aan de koffie en thee.
Giel kon nauwelijks stilzitten: hij stond duidelijk te popelen om de rondleiding te starten!
Atelier: het creatieve hart
We begonnen in het atelier, waar Giel en Emilio enthousiast vertelden wat hier allemaal gebeurt. Keramiek vormt er een belangrijke activiteit. Samen maken ze verschillende figuren, zoals kippen of potjes, volledig volgens de opbouwtechniek. Dit is een passie van Hilde, die ze met plezier en warmte doorgeeft aan de gasten. Hun werk wordt niet enkel in het atelier bewonderd: af en toe staan ze met een kraampje op lokale marktjes of tijdens eigen evenementen.
Naast keramiek wordt er ook andere ambachtelijke activiteiten gedaan onder andere papier scheppen, zeep maken en vilten met wol van de eigen schaapjes. Hilde toonde ons een zelfgemaakt zeep, met natuurlijke producten uit eigen tuin zoals rozebottel en walnoot om kleur te geven.
Op dagen waarop de dagwerking niet actief is, geeft Hilde workshops en teambuildings keramiek via opbouw. Daar kunnen mensen bijvoorbeeld zeep met schaaltje maken of een tapasset.
In de keuken die grenst aan het atelier wordt al een heerlijke soep gemaakt, die we later ook zullen proeven. Soms wordt hier ook brood, andere lekkernijen en honing gemaakt.
Houtatelier en ambacht
Giel en Emilio leiden ons verder naar het houtatelier. In het houtatelier maken Koen en de gasten zowat alles zelf: bakken voor groenten, houten structuren voor de tuin, en ook alle meubels en onderdelen voor de zomerbar zijn hier gemaakt! Waar keramiek de passie is van Hilde, is dit volledig Koen zijn ding. De gasten leren hier alle kneepjes van het vak van Koen en zien hem dan ook als een echt voorbeeld. Het is een plek waar ambacht, creativiteit en samenwerking samenkomen.
Dieren en tuin
Elke ochtend worden de dieren verzorgd en gevoederd. Zodra Giel eraan komt, laten de schapen van zich horen, verhongeren doen ze niet!
De moestuin werd eerst in volle grond aangelegd, maar ondertussen werken ze met ergonomische bakken, wat veel praktischer is. Hier groeien ajuinen, patatjes, pompoenen en andere groenten. Er is ook een serre.
Daarnaast leven er op de boerderij ezels Rutje en Daan twee pony’s Dropje en Rambo en een paard Argentina. Soms moeten ze dieren afgeven, omdat niet alle dieren kunnen blijven. Vaak gaat het om oudere dieren die bij hen terechtkomen.
Ook in de tuin staat het huisje van de bijtjes. Momenteel gaat het wat moeilijker met de bijtjes en kiezen ze ervoor niet te slingeren en de honing in de kasten te laten om de bijtjes optimale kansen te geven in de winter.
Wanneer we verder lopen naar de zomerbar, zien we het harde werk van Koen en de jongeren in realiteit. Mooi afgewerkte banken buiten en een gezellige zaal met bar binnen. Deze zaal verhuren ze soms voor kleinschalige evenementen zoals verjaardagen, zoals recent nog bij Charlotte, of communies, om zo ook opnieuw de buurt te betrekken. Maar het wordt vooral gebruikt voor eigen evenementen, zoals tijdens de zomer de zomerbar, ambachtelijk weekend, het festival Down To Rock en Holleke winter.
Tijdens de zomer is het hier druk en gezellig. Zo organiseren ze gratis optredens van oa Amoerfoe, Coffeedee, The Mantas,… , is er een kidscafé, after work, Lazy Sunday en heerst er vooral veel verbinding. Omdat ze op het einde van een doodlopende straat zitten, heeft het even geduurd voor de buurt hen ontdekte. Intussen proberen ze zoveel mogelijk de buurt te betrekken en zo hun werking bekend te maken.
Verder in de rondleiding toonden ze trots de frigo en de infrastructuur. En Giel vertelde trots hoe hij hier soms de bar beheert!
Kazen aan het rijpen
Wanneer we doorlopen naar de achterkant van de bar, komen we in de kaasmakerij terecht. Hier maakt Koen kazen met lokale melk van de boer met gedroogde kruiden. Het is dan ook de bedoeling om hier in de toekomst verder mee aan de slag te gaan en de gasten hiervan deel te laten uitmaken. Ze toonden trots hoe de kazen lagen te rijpen: onder andere geitenkaas en brandnetelkaas.
Giel is alvast Koen zijn super fan: hij droomt ervan om samen met Koen imker te worden én kaas te maken!
Organisatie en dagelijkse werking
De Holdamhoeve is momenteel twee dagen per week open. Koen en Hilde willen hun werking graag uitbreiden naar vier dagen per week (dinsdag en donderdag erbij), zodat ze meer deelnemers kunnen ontvangen en een stabielere weekstructuur kunnen uitbouwen. Vervoer is momenteel een struikelblok voor sommige gasten om op de hoeve te geraken maar ondertussen kregen Hilde en Koen groen licht voor een samenwerking met ‘Special ad’ waardoor er in de toekomst vervoer kan ingezet worden : veel deelnemers zijn afhankelijk van aangepast vervoer, hierbij zal de zoektocht naar vrijwillige chauffeurs nog een issue zijn. Bovendien zou een uitbreiding ook extra werkkracht vereisen om de dagelijkse begeleiding en organisatie op een kwalitatieve manier te blijven garanderen.
Koen en Hilde hebben de Holdamhoeve volledig op eigen kracht en met eigen middelen opgestart. Ze richtten een vzw op om de werking structureel te kunnen uitbouwen. Sinds kort wordt één van hen vergoed vanuit de werking van de vzw, terwijl de andere nog steeds vrijwillig meewerkt. Er wordt dus momenteel één loon uitbetaald. Voorheen werkten ze allebei volledig vrijwillig en hadden ze daarnaast elk een externe job om de werking financieel mogelijk te maken.
Bij de opstart bestond het bestuur uit drie personen. Wanneer iemand een loon uit de vzw ontvangt, moet die persoon omwille van de wetgeving rond belangenvermenging uit het bestuursorgaan stappen. Op die manier wordt voorkomen dat iemand tegelijk beslissingen neemt als bestuurder en daar persoonlijk financieel voordeel uit haalt als werknemer. Dit is een standaardprocedure binnen de vzw-structuur om transparantie en goed bestuur te waarborgen.
Hun inkomsten bestaan uit verschillende bronnen:
• De bijdragen voor de dagwerking van deelnemers
• Workshops keramiek die Hilde zelf organiseert
• Fondsenwervingsacties zoals Down to Rock en de zomerbar
• De verkoop van keramiek en andere producten op marktjes
De vzw werkt met een vaste dagprijs per deelnemer. Elke deelnemer heeft recht op ongeveer vier ziektedagen of verlofdagen per jaar, waarop afwezigheden niet worden aangerekend. Bij meer afwezigheden wordt de dagprijs wel aangerekend. Dit wordt contractueel vastgelegd in de overeenkomst tussen de deelnemer of diens vertegenwoordiger en de vzw, zodat er duidelijke afspraken zijn voor beide partijen.
De Holdamhoeve is momenteel erkend als groen zorginitiatief. Toch ervaren Koen en Hilde veel onduidelijkheid en een gebrek aan begrip vanuit de overheid. Hun werking is bewust kleinschalig en persoonlijk, en precies die aanpak heeft een grote positieve impact op de deelnemers. Ze merken echter dat dit kleinschalige, warme model niet altijd goed begrepen of erkend wordt binnen de bestaande regelgeving en subsidiestromen, die vooral gericht zijn op grotere, meer gestandaardiseerde organisaties. Ze vrezen dan ook dat hun eigenheid en flexibiliteit verloren zouden kunnen gaan als ze verplicht zouden worden om in grotere of meer bureaucratische structuren op te gaan.
Dromen en toekomst
Koen en Hilde hebben een duidelijke en ambitieuze toekomstvisie voor de Holdamhoeve. Een onderdeel daarvan is de aanleg van een inclusieve zintuigentuin voor de buurt en mensen met een zorgvraag. Bezoekers kunnen op een laagdrempelige manier kennis maken met de plek. Het doel is om ontmoeting, beleving en inclusie te stimuleren, zonder dat dit extra dagelijkse werklast met zich meebrengt voor de organisatie.
Daarnaast denken ze ook al voorzichtig na over woonplannen voor de toekomst. De vraag “Wat na ons?” leeft steeds sterker. Ze willen nu al nadenken over hoe ze hun visie en waarden kunnen doorgeven in een eventuele woonvorm. Voorlopig is dit nog niet actueel, maar het speelt wel op de achtergrond mee.
Ten slotte zien ze een beter vervoersaanbod als een cruciale hefboom voor groei. Met een goed georganiseerde vervoersstructuur kunnen meer deelnemers de weg naar de Holdamhoeve vinden, wat een uitbreiding naar meerdere dagen per week mogelijk zou maken.
Uitdagingen
Hoewel de werking goed draait, staan Koen en Hilde voor enkele duidelijke uitdagingen. Vervoer is daarbij een belangrijk knelpunt. Om meer deelnemers te kunnen bereiken, is een beter vervoersaanbod essentieel. Dat vraagt echter om bijkomende financiële middelen, want de deelnemers komen uit verschillende regio’s, wat de organisatie van aangepast vervoer complex en kostbaar maakt.
Daarnaast is er het vraagstuk van naamsbekendheid. Niet iedereen begrijpt meteen wat de Holdamhoeve precies doet. Het is geen klassieke kinderboerderij (zoals sommige mensen soms denken), maar een plek waar zorg, ambacht en samenleven centraal staan.
Tot slot blijft duurzame verloning een uitdaging. Ze zoeken naar manieren om zichzelf op een correcte en structurele manier te kunnen vergoeden, zonder daarbij volledig in bestaande zorgsystemen zoals een vergunde zorgaanbieder te moeten stappen, die niet altijd aansluiten bij hun kleinschalige en persoonlijke aanpak.
Slot
Koen, Hilde en hun gezin hebben met hart en ziel iets unieks opgebouwd dat begon als een droom voor hun dochter, waarin ze hun eigen passies kwijt konden, tot een werking die openstaat voor iedereen.
Holdamhoeve is een plek waar vakmanschap, dierenzorg, creativiteit en warme menselijkheid samenkomen. Hun verhaal toont hoe een kleinschalig initiatief, gedragen door passie en inzet, een grote maatschappelijke waarde kan hebben.
Bart en ik hadden een enorm warm gevoel na dit bezoek. Deze mensen doen dit met zoveel passie en hoop en hebben echt het hart daar waar het moet zitten. Als afsluiter genoten we samen van een heerlijk tasje soep en zelfgemaakte koekjes, een perfecte weerspiegeling van de warme en huiselijke sfeer op de hoeve. Wij zijn heel trots en zij zijn heel goed bezig! 
